Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους κοιτάζουν, αλλά δε βλέπουν,
σε όσους ακούν, αλλά δεν αφουγράζονται
σε όσους καταλαβαίνουν, αλλά δεν εννοούν.
Σε όλους τους βιαστικούς της εποχής μας,
σε όλους τους εργασιακά πολυάσχολους,
σε όλους τους κουρασμένους,
σε όλους τους αδιάφορους.
Σε όλους εμάς που οι αισθήσεις μας δεν "πιάνουν" την ομορφιά γύρω μας,
που δε βλέπουμε το πρόσωπο του άλλου,
που γίναμε χλιαροί στην αγάπη!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!
(Μετάφραση από Α.Σ.)
Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ένα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.
10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.
45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.
1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.
Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;
Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010
ΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ
Κοινό χαρακτηριστικό όλων των χωρών που έλαβαν οικονομική βοήθεια ήταν η λήψη πολύ σκληρών μέτρων ως αντιστάθμισμα.
Η Ουγγαρία αναγκάστηκε να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει δραστικές περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Η Ισλανδία μείωσε μισθούς και συντάξεις, αύξησε φόρους και προέβη σε περικοπή δημοσίων δαπανών.
Η Ρουμανία απέλυσε 137.000 δημόσιους υπαλλήλους, μείωσε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες και αύξησε τους φόρους.
Η Λετονία προέβη σε τετραπλασιασμό του ΦΠΑ της και μείωση κατά 20% των μισθών, και τέλος η
Τουρκία αναγκάστηκε σε μείωση κατά 20% των μισθών και σε κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων.
Μάλλον κάθε άλλο παρά ευχάριστα θα είναι τα μαντάτα μιας προσφυγής της χώρας μας στο ΔΝΤ...
Η Ουγγαρία αναγκάστηκε να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει δραστικές περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Η Ισλανδία μείωσε μισθούς και συντάξεις, αύξησε φόρους και προέβη σε περικοπή δημοσίων δαπανών.
Η Ρουμανία απέλυσε 137.000 δημόσιους υπαλλήλους, μείωσε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες και αύξησε τους φόρους.
Η Λετονία προέβη σε τετραπλασιασμό του ΦΠΑ της και μείωση κατά 20% των μισθών, και τέλος η
Τουρκία αναγκάστηκε σε μείωση κατά 20% των μισθών και σε κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων.
Μάλλον κάθε άλλο παρά ευχάριστα θα είναι τα μαντάτα μιας προσφυγής της χώρας μας στο ΔΝΤ...
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
ΑΡΩΜΑ
Προσοχή !!!!!Τι μπορεί να πάθετε στα καλά καθούμενα!!!
Πήρα σήμερα από ένα φίλο το παρακάτω mail και το θεώρησα αρκετά σοβαρό για όλους μας . . . διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε πόσο εύκολα θύματα είμαστε απέναντι σε οποιονδήποτε!!!
"Αγαπητοί Φίλοι,
Ακούστε, σε τι συνέβει να είμαι μάρτυρας και διαδώστε το, γιατί το ίδιο
μπορεί να συμβεί και σε σας.
Πολλές φορές μου είχε συμβεί, να με πλησιάσουν διάφοροι, που πουλούν
διάφορα «λαθραία» αντικείμενα, όπως ρολόγια, κοσμήματα και αρώματα. Αυτό
συμβαίνει συνήθως σε υπαίθριους χώρους παρκαρίσματος μεγάλων
πολυκαταστημάτων. Δεν είμαι τύπος που πλησιάζω τέτοια άτομα, δεν
εμπιστεύομαι, ούτε αυτά που έχουν προς πώληση, ούτε τους ίδιους.
Χτες το μεσημέρι, κάποιος με πλησίασε στο parking του Leroy Merlin και μου
πρότεινε να μυρίσω ένα διάσημο (τάχα μου) άρωμα, το οποίο πουλούσε πολύ
φθηνά. Απομακρύνθηκα, χωρίς να απαντήσω.
Όταν επέστρεφα στο αμάξι μου, κουβαλώντας με το κυλιόμενο καλάθι μου
σακούλες με διάφορα φυτοχώματα, είδα στο τέλος του parking τον ίδιο τύπο,
να δίνει το μπουκαλάκι να το μυρίσει μια κοπέλα γύρω στα σαράντα.
Η οποία ξεράθηκε. Το μύρισε και έπεσε στην αγκαλιά του. Αυτός, όπως
κατάλαβα, περίμενε κάτι τέτοιο και την κράτησε. Ταυτόχρονα, βγήκε τρέχοντας
κάποιος άλλος από ένα γειτονικό αμάξι, να «βοηθήσει». Κι εγώ,
καταλαβαίνοντας από ένστικτο, πως κάτι δεν πάει καλά, έβαλα τις φωνές.
Ούρλιαξα «Βοήθεια».
Όρμησαν οι άνθρωποι απ' το καφέ να δουν γιατί φωνάζει η τρελή, έτρεξαν οι
υπάλληλοι και όσοι βρίσκονταν στο parking σε κλάσματα δευτερολέπτου.
«Της επιτέθηκαν, την σκοτώνουν» συνέχισα να ουρλιάζω, τρέχοντας προς την
κοπέλα εγώ και οι δυο-τρεις από πίσω μου. (το αστείο είναι, ότι χωρίς να
σκεφτώ τίποτα, έσπρωχνα και το καλάθι μαζί μου)
Οι τύποι πέταξαν την κοπέλα στο τσιμέντο, μπήκαν στο αμάξι τους και έφυγαν,
τρακάροντας τρία αυτοκίνητα.
Η ασφάλεια του καταστήματος τηλεφώνησε στην αστυνομία. Έδωσαν στην κοπέλα
τις πρώτες βοήθειες, συνήλθε αμέσως, μας είπε, πως το «άρωμα» μύριζε
περίεργα και φυσικά καταλάβαμε όλοι πως επρόκειτο για αιθέρα.
Μετά ήρθαν το νοσοκομειακό και το περιπολικό, έδωσα κατάθεση και κατέληξα
να φθάσω σπίτι μου στις 7 το απόγευμα.
Τι να πω; Περάστε το με email στους φίλους σας, ιδιαίτερα σε γυναίκες, να
προσέχουν. Ο κόσμος τρελάθηκε, δεν πάμε καλά."
Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010
Πήρα σήμερα από ένα φίλο το παρακάτω mail και το θεώρησα αρκετά σοβαρό για όλους μας . . . διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε πόσο εύκολα θύματα είμαστε απέναντι σε οποιονδήποτε!!!
"Αγαπητοί Φίλοι,
Ακούστε, σε τι συνέβει να είμαι μάρτυρας και διαδώστε το, γιατί το ίδιο
μπορεί να συμβεί και σε σας.
Πολλές φορές μου είχε συμβεί, να με πλησιάσουν διάφοροι, που πουλούν
διάφορα «λαθραία» αντικείμενα, όπως ρολόγια, κοσμήματα και αρώματα. Αυτό
συμβαίνει συνήθως σε υπαίθριους χώρους παρκαρίσματος μεγάλων
πολυκαταστημάτων. Δεν είμαι τύπος που πλησιάζω τέτοια άτομα, δεν
εμπιστεύομαι, ούτε αυτά που έχουν προς πώληση, ούτε τους ίδιους.
Χτες το μεσημέρι, κάποιος με πλησίασε στο parking του Leroy Merlin και μου
πρότεινε να μυρίσω ένα διάσημο (τάχα μου) άρωμα, το οποίο πουλούσε πολύ
φθηνά. Απομακρύνθηκα, χωρίς να απαντήσω.
Όταν επέστρεφα στο αμάξι μου, κουβαλώντας με το κυλιόμενο καλάθι μου
σακούλες με διάφορα φυτοχώματα, είδα στο τέλος του parking τον ίδιο τύπο,
να δίνει το μπουκαλάκι να το μυρίσει μια κοπέλα γύρω στα σαράντα.
Η οποία ξεράθηκε. Το μύρισε και έπεσε στην αγκαλιά του. Αυτός, όπως
κατάλαβα, περίμενε κάτι τέτοιο και την κράτησε. Ταυτόχρονα, βγήκε τρέχοντας
κάποιος άλλος από ένα γειτονικό αμάξι, να «βοηθήσει». Κι εγώ,
καταλαβαίνοντας από ένστικτο, πως κάτι δεν πάει καλά, έβαλα τις φωνές.
Ούρλιαξα «Βοήθεια».
Όρμησαν οι άνθρωποι απ' το καφέ να δουν γιατί φωνάζει η τρελή, έτρεξαν οι
υπάλληλοι και όσοι βρίσκονταν στο parking σε κλάσματα δευτερολέπτου.
«Της επιτέθηκαν, την σκοτώνουν» συνέχισα να ουρλιάζω, τρέχοντας προς την
κοπέλα εγώ και οι δυο-τρεις από πίσω μου. (το αστείο είναι, ότι χωρίς να
σκεφτώ τίποτα, έσπρωχνα και το καλάθι μαζί μου)
Οι τύποι πέταξαν την κοπέλα στο τσιμέντο, μπήκαν στο αμάξι τους και έφυγαν,
τρακάροντας τρία αυτοκίνητα.
Η ασφάλεια του καταστήματος τηλεφώνησε στην αστυνομία. Έδωσαν στην κοπέλα
τις πρώτες βοήθειες, συνήλθε αμέσως, μας είπε, πως το «άρωμα» μύριζε
περίεργα και φυσικά καταλάβαμε όλοι πως επρόκειτο για αιθέρα.
Μετά ήρθαν το νοσοκομειακό και το περιπολικό, έδωσα κατάθεση και κατέληξα
να φθάσω σπίτι μου στις 7 το απόγευμα.
Τι να πω; Περάστε το με email στους φίλους σας, ιδιαίτερα σε γυναίκες, να
προσέχουν. Ο κόσμος τρελάθηκε, δεν πάμε καλά."
Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Πιεση
Θεραπεια της υπερτασης με τη μεθοδος του καυτηριαμου σε ενα νευρο που προκαλη πιεση
σε ορισμενα ατομα. Η τεχνικη εκτιμαται οτι θα κοστιζει περι τα 4.500 ευρω
σε ορισμενα ατομα. Η τεχνικη εκτιμαται οτι θα κοστιζει περι τα 4.500 ευρω
Τελος τα κιλα
Το ανθρακικο που εινα σε ολα τα αναψυκτικα ειναι το οπλο εναντια στα περιττα κιλα
υποστηριζουν ιταλοι επιστημονες Μεχρι στιγμης 48 γυναικες στην ιταλια ελαβαν ενεσεις
και τα αποτελεσματα ηταν ενθαρρυντικα Τωρα αναμενεται να διεξαχθει δοκιμη στις ΗΠΑ απο ειδικους του Πανεπιστημιου Νορθγουεστερν
υποστηριζουν ιταλοι επιστημονες Μεχρι στιγμης 48 γυναικες στην ιταλια ελαβαν ενεσεις
και τα αποτελεσματα ηταν ενθαρρυντικα Τωρα αναμενεται να διεξαχθει δοκιμη στις ΗΠΑ απο ειδικους του Πανεπιστημιου Νορθγουεστερν
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
sta xionia
http://www.youtube.com/watch?v=vx7ndLalULI
Labels
- Αν δεν βουτήξεις να φάς δεν σου δίνει κανείς. (1)
- Από το συνέδριο του Δήμου Αθαμανίας συνεργασία με το Δήμο MYRGIA Ιταλίας. (1)
- Εδω την ήμερα που έπεσε η πόλη ενας γέροντας τηγάνιζε ψάρια και πεσαν στο νερο (2)
- και άλλο να είσαι σκύλος (1)
- ΝΕΟ ΔΕΛΧΙ (1)
- ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ στο Στάδιο ειρήνης (1)
- Παρουσίαση Παραδοσιακών Τραγουδιών και Χορών της Ηπείρου (1)
- πλατανος κυψέλη άρτας (1)
- τα καλα τα χρονια (1)
- το να είσαι αυτό που είσαι (1)
Blog Archive
-
▼
2024
(4)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2020
(10)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2018
(15)
- ► Σεπτεμβρίου (6)
-
►
2017
(10)
- ► Φεβρουαρίου (6)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2015
(35)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (7)
- ► Ιανουαρίου (8)
-
►
2014
(50)
- ► Δεκεμβρίου (4)
- ► Φεβρουαρίου (4)
- ► Ιανουαρίου (6)
-
►
2013
(66)
- ► Δεκεμβρίου (5)
- ► Σεπτεμβρίου (3)
- ► Φεβρουαρίου (4)
- ► Ιανουαρίου (7)
-
►
2012
(149)
- ► Δεκεμβρίου (6)
- ► Σεπτεμβρίου (8)
- ► Φεβρουαρίου (17)
- ► Ιανουαρίου (20)
-
►
2011
(116)
- ► Δεκεμβρίου (25)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (14)
- ► Ιανουαρίου (17)
-
►
2010
(58)
- ► Σεπτεμβρίου (6)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2009
(7)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (3)
- ► Ιανουαρίου (2)
pal
arta
About Us
share
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
▼
2024
(4)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2020
(10)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2018
(15)
- ► Σεπτεμβρίου (6)
-
►
2017
(10)
- ► Φεβρουαρίου (6)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2015
(35)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (7)
- ► Ιανουαρίου (8)
-
►
2014
(50)
- ► Δεκεμβρίου (4)
- ► Φεβρουαρίου (4)
- ► Ιανουαρίου (6)
-
►
2013
(66)
- ► Δεκεμβρίου (5)
- ► Σεπτεμβρίου (3)
- ► Φεβρουαρίου (4)
- ► Ιανουαρίου (7)
-
►
2012
(149)
- ► Δεκεμβρίου (6)
- ► Σεπτεμβρίου (8)
- ► Φεβρουαρίου (17)
- ► Ιανουαρίου (20)
-
►
2011
(116)
- ► Δεκεμβρίου (25)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (14)
- ► Ιανουαρίου (17)
-
►
2010
(58)
- ► Σεπτεμβρίου (6)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2009
(7)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (3)
- ► Ιανουαρίου (2)


